به پیر احمداباد – حسین وصال

به پیر احمداباد

دیدم که هماره می نوشتند - او را به ستاره می نوشتند
 با سرمه ی غشق و حوهر نور - با رمز و اشاره می نوشتند
 بر کوچه و بام  و کوی و برزن - با طبل و نقاره می نوشتند
 از فرط ارادت و مجبت - بر چشم و نظاره می نوشتند
 بر ساعت و سال و هفته و ماه - بر قرن و هزاره می نوشتند
 بر وسعت بیکران دریا - بر موج و کناره می نوشتند
 بر درگه عشق و اشنایی - با قد و قواره می نوشتند
 انجا که نبود چاره او را - اسوده ز چاره می نوشتند
 او را به ظفر و دشمنش را - بر پرچم پاره می نوشتند
 افسوس که زندگانیش را - بارنج و مراره می نوشتند
 از همت پیر احمد اباد - افلا ک گزاره می نوشتند

ح – وصال

- - , .